Yamaru Indonesië

Hoe Yamaru Indonesië ontstaan is

Broeder Han Gerritse CSD was sinds de jaren '60 in Indonesië werkzaam  als verpleegkundige. Vanaf 1975 werkte hij op Sulawesi. In 1985 startte br. Han Kapare, een werkplaats waar jongeren kerstgroepen schilderen waarmee ze hun studie kunnen bekostigen. In 1986 opende Pax haar deuren. In deze winkel kunnen religieuze artikelen gekocht worden.
In 1991 werd gestart met het geven van studiebeurzen aan studenten. Al deze activiteiten werden onder de vlag van Yamaru gedaan. Een toen nog niet officiële stichting die zich inzet voor de allerarmsten en de gehandicapten.
In 1993 werd br. Han door een Nederlandse zuster benaderd. Zij stond op het punt Indonesië te verlaten en wilde de zorg voor tien gehandicapte kinderen die in de omgeving van haar zusterhuis in de buurt van Manado woonden graag aan hem overdragen.
Br. Han zette haar werk voort en bezocht geregeld deze en nog enkele andere kinderen in de dessa. De groep breidde zich gestaag uit. Samen met een Indische weduwe organiseerde hij in de gehele Minahassa huisbezoeken bij gehandicapte kinderen. Langzaam aan groeide het besef dat vele van deze kinderen thuis niet goed en adequaat verzorgd werden.
In 1996 werd het plan geboren om een tehuis voor die kinderen te stichten.In dezelfde tijd maakte br. Han kennis met Michelle Borsboom.
Zij werkte toen al bijna anderhalf jaar als vrijwilliger op een school voor dove kinderen in Tomohon.
Omdat Michelle veel kinderen had ontmoet met een beperking waar nog geen voorzieningen voor waren, ontstond bij haar het idee om een gezinsvervangend huis op te zetten voor deze doelgroep. Terug in Nederland heeft zij sponsors benaderd en de stichting Vrivabu werd opgericht door de hoofdsponsor.
Deze sponsor heeft er financieel voor gezorgd dat we Sayap Kasih konden realiseren (ik denk wel dat het belangrijk is om dit te vermelden) De stichting Vrivabu adviseerde Michelle om zich aan te sluiten bij een plaatselijke stichting in Noord Sulawesi, en de ontmoeting met br. Han was een goede stap op weg naar de realisering van haar droom. Samen zetten zij zich in voor de bouw van een tehuis in de buurt van Manado. Yamaru was toen niet officieel een stichting maar br. Han wist zich er wel door geruggesteund.
Namens Yamaru zette hij zich al een jaar of tien in voor minderbedeelden en gehandicapten.
Al gauw bezocht ook Michelle kinderen met een beperking in hun thuis situatie en steeds meer kinderen kwamen in beeld.
In deze periode kreeg br. Han het verzoek van de provinciale gezondheidszorg om een academie voor fysiotherapie op te richten. Br. Han zag in deze vraag ook een mogelijkheid om het Gezinsvervangend tehuis weer een stapje dichterbij te krijgen. De studenten aan de academie zouden immers mensen (kinderen) nodig hebben om op te oefenen en hoe mooi zou het zijn om dat te kunnen doen met de kinderen die br. Han en Michelle voor ogen hadden? In 1999 was de Akademie St. Lukas een feit.
Nu kon verder gewerkt worden aan de realisatie van de bouw van het tehuis voor de gehandicapte kinderen die, vanwege verschillende omstandigheden, echt niet meer thuis konden blijven wonen. De raderen draaiden echter te traag, dus werden in 2001 alvast vier kinderen bij Michelle thuis opgevangen. Michelle woonde toen in Tataaran waar ze samen met een medewerkster de beschikking had over twee kleine houten huisjes. Deze vier kinderen konden niet langer wachten tot het gezinsvervangend huis in Woloan klaar zou zijn.
In 2003 was het eindelijk zo ver. Sayap Kasih kon haar deuren openen en haar beschermende vleugels uitslaan om de kinderen die hier gingen wonen.
In datzelfde jaar werd in Nederland door de congregatie van br. Han en zijn zus Annet een steunstichting opgericht om het werk in Indonesië met raad en daar te ondersteunen.
Michelle bleef tot 2007 actief werkzaam in Sayap Kasih. Na een aantal jaren wat meer op afstand te zijn geweest, is zij sinds 2016 aangesteld als adviseur van Yamaru Nederland. Sindsdien gaat zij twee keer per jaar op werkbezoek naar Sayap Kasih. Tijdens deze werkbezoeken helpt zij de verzorgers van de kinderen hun kennis te vergroten, geeft ze advies, stuurt ze aan en biedt zij een luisterend oor. Michelle is de ogen en oren van Yamaru Nederland daar.
Br. Han was tot 2017 actief betrokken bij Yamaru Indonesië en Sayap Kasih. In dat jaar droeg hij de stichting over aan de broedercongregatie BTD die nu de leiding heeft. In het voorjaar van 2018 keerde hij definitief terug naar Nederland. Tegenwoordig maakt ook hij deel uit van Yamaru Nederland.
YAMARU
Zorg voor elkaar
Copyright ©2016 by - Stichting Yamaru Nederland  - All Rights reserved
Informatie  06 - 17224617